Meer over Bries20

Larense horecafamilie waagt stap naar Texel

De Strandhut wordt paviljoen Bries20

Hij leek onlosmakelijk verbonden met Laren. Al sinds 1480 woont zijn familie in dit chique Gooise dorp en zelf had hij er bijna veertig jaar lang een horecabedrijf. Toch waagt Cor Pandelaar samen met zijn vrouw Ine en hun jongste dochter Roos de stap naar Texel. Aan de Badweg in De Koog zijn zij de trotse nieuwe eigenaren van strandpaviljoen Bries20.

Wat voor bedrijf had je in Laren?

‘De Pandelaren zijn een echte horecafamilie. Mijn voorouders hadden al rond 1600 een herberg in Laren. Mijn vader en moeder hadden er een pannenkoekenhuisje, waar ik vanaf mijn zeventiende meewerkte. In 1979, ik was toen 25, hebben mijn broer en ik het overgenomen. We breidden het uit en begonnen vijf jaar later ook een ijssalon. Toen ik 37 was, ben ik alleen verder gegaan. In het oude raadhuis, waar ooit het politiebureau was gevestigd. Vandaar de naam: Prinsemarij, Bargoens voor politie. Mijn betovergrootvader was wethouder in Laren en had ooit de bouwvergunning voor het pand verleend. Ik heb het in oude staat hersteld en het daarna vijfentwintig jaar gehad. Toen we het vorig jaar verkochten, stond er een groot stuk in de plaatselijke krant. We waren de laatste van de familie Pandelaar met een horecabedrijf in Laren. Dat was wel even slikken.’

Waarom besloten jullie dan toch te vertrekken?

‘We komen al vijfentwintig jaar op Texel. Naar het buitenland op vakantie gaan lukte niet met een eigen zaak. Naar Texel wel, iedere zomer vier weken lang. We zijn hier heel graag. Je kunt wel zeggen dat onze kinderen hier zijn opgegroeid. We hadden al eerder plannen om hier een bedrijf te beginnen. Vorig jaar hebben we de eigenaren van alle strandpaviljoens een brief gestuurd met de vraag of ze het misschien wilden verkopen. Kees Bakker en Astrid Daalder van De Strandhut bij paal 20 reageerden. We zijn heel blij dat we met hen zaken hebben kunnen doen.’

Wat zijn jullie plannen met Bries20?

‘Het moet een bedrijf van deze tijd worden. Met een leuke, trendy inrichting. We beginnen met een kleine, maar gevarieerde kaart. Met gerechten die aansluiten bij het seizoen. Er kan ook iets Aziatisch op komen. En met een ruime keuze aan wijnen.’ Dochter Roos: ‘We denken ook aan share dining: leuke, kleine, vlotte hapjes.’ Cor: ‘Texel is een groeimarkt. Dat is ook interessant voor de toekomst van de kinderen. Roos gaat met ons mee, haar vriend Huub wordt de chef in de keuken. Mijn oudste dochter kan ook heel goed koken. Ze werkt nu ergens anders, maar heeft al gezegd: als het jullie bevalt, kom ik misschien ook wel naar Texel.’

Waarmee denken jullie je te onderscheiden?

Cor pakt een koffiekopje en zet het met een plof op tafel. ‘Kijk, dit kan iedereen. Maar het gaat erom wat je verder doet. Is iemand al vaker geweest? Loopt iemand met een kruk? Toon belangstelling, maak een praatje. De gast staat centraal.’ Een cruciale rol daarbij spelen de medewerkers. ‘Ik heb geen personeel, maar medewerkers. We doen het samen. En ik geef iedereen verantwoordelijkheid. Dat werkt veel beter dan er steeds de druk op houden. Je mag fouten maken. Als je er maar van leert.’

Thanks for sharing....